“Ik ben nooit gestopt omdat ik het niet meer leuk vond.
Ik ben gestopt omdat ik mezelf onderweg was kwijtgeraakt.”
Deze zin horen wij regelmatig bij BurnoutPoli, (waar Wim Huurman graag mee samenwerkt). Vaak uitgesproken door professionals die alles op orde hadden: dossiers kloppend, klanten tevreden, medewerkers aangestuurd. En toch was de rek eruit, herkenbaar?
De accountant anno nu staat onder druk. En niet zo’n beetje. Accountants zijn gewend verantwoordelijkheid te dragen. Voor cijfers, voor compliance, voor klanten, voor medewerkers. Het beroep vraagt precisie, betrouwbaarheid en continu beschikbaar zijn.
Zelden is er ruimte om stil te staan bij de vraag: “Hoe gaat het eigenlijk met míj?”
De werkelijkheid is dat veel accountants zich bevinden in een spagaat:
- Tussen kwaliteit en tijdsdruk;
- Tussen regelgeving en ondernemerschap;
- Tussen werkgever zijn en zelf overeind blijven;
- Tussen professionele afstand en menselijke betrokkenheid.
Daar komt bij dat accountants van nature doorzetters zijn. Problemen los je op. Twijfel parkeer je. Vermoeidheid negeer je. Tot het niet meer gaat.
De accountancy wil zich ontwikkelen tot een beroepsgroep met een sterke professionele cultuur, meer eigenaarschap en minder controledruk.
Dat vraagt iets wezenlijks, namelijk persoonlijk leiderschap. Niet als softskill, maar als kerncompetentie. Niet als modewoord, maar als dagelijkse vaardigheid:
- Weten waar je grenzen liggen en ze bewaken;
- Keuzes durven maken, ook als ze niet populair zijn;
- Richting geven aan jezelf én aan anderen;
- Voorleven wat je van je team verwacht.
Juist de mkb-accountant, vaak ondernemer én werkgever, kan het zich niet veroorloven om dit te negeren. Wie geen regie neemt over zichzelf, verliest vroeg of laat de regie over zijn praktijk. Iedereen voelt de toenemende druk en uitdagingen stapelen zich op:
- Complexere wet- en regelgeving;
- Snelle technologische ontwikkelingen;
- Private Equity en schaalvergroting;
- Toenemende concurrentie;
- Steeds hogere klantverwachtingen.
En ondertussen blijft de arbeidsmarkt krap, neemt verzuim toe en stijgt de mentale belasting. Veel accountants voelen intuïtief: “Zo doorgaan is niet houdbaar.” Maar weten niet waar ze moeten beginnen. Persoonlijk leiderschap begint bij jezelf en betekent niet dat je alles moet kunnen. Het betekent dat je tijdig verantwoordelijkheid neemt voor wat er speelt. Dat begint bij vragen als:
- Waar raak ik structureel energie kwijt?
- Wat draag ik allemaal, wat eigenlijk niet van mij is?
- Welke signalen negeer ik al te lang?
- Wat geef ik mijn medewerkers onbedoeld voor voorbeeld?
Sterk leiderschap is niet harder werken. Het is eerlijker kijken. Preventie én herstel; durven investeren in de mens. Bij BurnoutPoli zien wij dagelijks wat er gebeurt als signalen te lang worden genegeerd. Maar we zien ook hoe krachtig het effect is wanneer professionals wel op tijd stilstaan.
Wij kijken mee:
- Preventief: om signalen te herkennen, stress, burn-out en uitval te voorkomen, veerkracht te versterken en leiderschap te verdiepen;
- Curatief: wanneer een teveel aan stress, overbelasting of burn-out al realiteit is.
Altijd met oog voor de professional, de mens en de leider. Geen standaardtrajecten, maar maatwerk dat past bij de context van de accountancy. BurnoutPoli denkt graag mee met accountants en accountantskantoren die willen investeren in duurzaam vakmanschap, persoonlijk leiderschap en mentale gezondheid.
Met twintig jaar ervaring in het begeleiden van mensen met burn-outklachten weet
drs. Barbara Kok als geen ander hoe diep en ontwrichtend burn-out kan zijn. Ze combineert wetenschappelijke inzichten met een scherp oog voor de mens achter de klachten. Ze gelooft niet in snelle oplossingen, maar in échte verandering – mentaal, emotioneel én fysiek. Wat haar drijft? De mens terugbrengen naar wie hij of zij werkelijk is. Barbara schrijft en vertelt zoals ze werkt: helder, doortastend en met liefde als uitgangspunt.
🔗 Barbara Kok-Overmars — LinkedIn-profiel
